Licencja Creative Commons pozwala na korzystanie i przetwarzanie utworów, udostępnionych przez twórców.

Wikipedia podaje cztery warunki udostępniania utworów:
“Uznanie Autorstwa (ang. Attribution (BY))
zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie dzieła i wszelkich jego pochodnych pod warunkiem umieszczenia informacji o twórcy.

Użycie Niekomercyjne (ang. Noncommercial (NC))
zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie dzieła i wszelkich jego pochodnych tylko w celach niekomercyjnych.

Bez Utworów Zależnych (ang. No Derivative Works (ND))
zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie tylko dokładnych (dosłownych) kopii dzieła, niedozwolone jest jego zmienianie i tworzenie na jego bazie pochodnych.

Na Tych Samych Warunkach (ang. Share Alike (SA))
zezwala się na kopiowanie, dystrybucję, wyświetlanie i użytkowanie pochodnych dzieł, pod warunkiem że będą one opublikowane na takiej samej licencji.”

Z wszystkich czterech warunków jedynie uznanie autorstwa jest zawsze bezwzględnie wymagane. Możliwe są kombinacje.

Na przykład artykuły do przedruku udostępnia się na zasadzie: Uznanie Autorstwa – Bez Utworów Zależnych. Oznacza to, że artykuły można publikować bez prawa ingerencji w treść, podając linki do strony www autora i serwisu, udostępniającego artykuł.

W przypadku rozpowszechniania szablonów stron www licencja creative commons może przewidywać jedynie Uznanie Autorstwa. Dozwolona jest ingerencję w treść – dostosowanie szablonu do indywidualnych potrzeb użytkownika.

Szablony można kopiować, edytować i rozpowszechniać, pozostawiając link do strony www autora w stopce na dole szablonu.
Linki do strony autora szablonu, rozsiane po internecie w setkach stron internetowych, działają jako darmowe linki pozycjonujące.

Serhij Petrychenko: Wirtualne płatności, co to takiego?

O ile nazwa “Western Union” jest w miarę znana zwykłemu człowiekowi w Polsce, to “E-gold”, ” Moneybookers” czy “PayPal” brzmi zupełnie egzotycznie. Powiedz o nich kilka słów.

Damian Daszkiewicz: Obecnie wiele banków ma możliwość korzystania z ich usług przez Internet (np. robienie przelewów, sprawdzanie stanu konta). Natomiast e-gold, Moneybookers czy PayPal to jakby taki całkowicie internetowy bank.

S.P.: Czy osoby z Polski również mogą założyć konto w “E-gold”, “Moneybookers”, “PayPal”?

D.D.: Tak. Niestety, PayPal dla Polaków jest bardzo okrojony. Pozwala na
robienie przelewów, ale nie można już odbierać płatności.

S.P.: Dlaczego warto takie konto założyć?

D.D.: Podam prosty przykład. Wczoraj na eBayu (płacąc PayPal’em) kupiłem pewną rzecz za niecałe 5 zł która na allegro była za 15 zł.

S.P.: Zakupy w sieci, czy to bezpieczne? Jakie niebezpieczeństwa czyhają na
posiadacza konta i jak się przed nimi ustrzec?

D.D.: Zacznijmy od tego, że idąc do sklepu mogę spotkać osiłków, którzy mi zabiorą
portfel. Więc internetowe zakupy nie są aż tak niebezpieczne jak to mówi się w TV. TV
szuka tanich sensacji fałszując obraz. Jak się rozbije jakiś samolot, to na pewno o tym
usłyszysz w dzienniku, ale o tym, że dzisiaj 10.000 samolotów szczęśliwie wylądowało
nikt nie powie :- (

Największe niebezpieczeństwo to oczywiście poznanie Twojego loginu i hasła. Można
się zabezpieczyć poprzez instalacje programu antywirusowego (+ dodatkowo jakiś anty-
spyware np. ja używam Adaware i SpyBota).
Akurat szczegółowo sprawy bezpieczeństwa opisałem w swoim ebooku
w ostatnim rozdziale, który jest darmowym fragmentem

S.P.: Powiedz trochę o sobie. Jak dawno zajmujesz się e-biznesem?

D.D.: Około roku 2000 powstały firmy oferujące zarabianie w Internecie (np. Spedia).
Niestety nic nie zarobiłem. Później zainteresowałem się programami
partnerskimi, ale dopiero tak od około 2 lat zarabiam w PP jakieś większe pieniądze.

S.P.: Jakiej porady chciał byś udzielić osobom, stawiającym pierwsze kroki
w e-biznesie?

D.D.: Nie poddawaj się. Zanim dostałem pierwszą wypłatę z Heliona, musiałem się
trochę namęczyć. Dopiero z czasem nabyłem odpowiednie umiejętności i
doświadczenie, dzięki którym dojście do minimum nie jest już jakimś wyczynem.

S.P.: Czy da się zarobić w firmach typu GPTR, jakie są inne sposoby na
zarabianie w Internecie?

D.D.: Da. Ale programy partnerskie są stabilniejsze i oferują większy zarobek. No,
chyba, że ktoś chce kilka miesięcy klikać w linki za ułamki centów, aby po roku dostać
5$ to proszę bardzo. Ja wolę raz na tydzień dostać prowizję w wysokości 50 zł
poświęcając na to tyle samo czasu co niektórzy na klikanie w reklamy jakiejś firmy mailowej.

S.P.: Podpisałeś się pełnym imieniem i nazwiskiem. Co sądzisz o
anonimowości w e-biznesie?

D.D.: Z jednej strony nazwisko wzbudza większe zaufanie niż jakiś nick misio123. Z
drugiej strony jak sobie zepsuję opinię to trudno będzie zmienić nazwisko, łatwiej jest
zmienić nicka.
Należy też zwrócić uwagę na fakt, iż często robię z różnymi osobami różne drobne
interesy i jakoś łatwiej mi zaufać Janowi Kowalskiemu niż Miśkowi123.

S.P.: Dziękuję za rozmowę.

D.D.: Ja również dziękuję.

Damian Daszkiewicz

Informatyk, webmaster.

Autor ebooka Wirtualne płatności oraz artykułów i
książek o tematyce informatycznej.

www.daszkiewicz.net

Można to wykorzystać do promowania produktów w ramach programu partnerskiego. Dobrze napisany darmowy artykuł chętnie opublikuje niejeden serwis internetowy.

Przepis jest prosty.

Napisz artykuł, zawierający rzetelną analizę promowanego produktu lub problemu, który można rozwiązać za jego pomocą.

W artykule koniecznie podaj swoje dane i link do strony www oraz link do strony programu partnerskiego.

Opublikuj artykuł (może być to format PDF) na swojej stronie lub na blogu, zezwalając na przedruk pod warunkiem nieingerowania w treść i podania źródła.

W ten prosty sposób osiągasz trzy korzyści:

• pozycjonujesz swoją stronę czy bloga – im więcej serwisów przedrukuje Twój artykuł, tym więcej dostaniesz cennych linków przychodzących;
• pracujesz na swoją “markę”, wykazując się kompetencją;
• rozsiewasz swoje linki partnerskie

Jak pisać artykuły ( i nie tylko) nauczysz się, czytając
Hipnotyczny marketing Joe Vitale

Żółta karteczka zwraca na siebie uwagę, prawda?

Możesz to wykorzystać, gdy chcesz wyeksponować jakąś część strony internetowej.

Natknąłem się w internecie na generator popupów – takich właśnie “karteczek” . Pozwala on na utworzenie własnej “karteczki” praktycznie w trzech prostych ruchach.

Masz do wyboru zestaw szablonów i edytor tekstu. Możesz edytować kolor, rozmiar i, co ciekawe, kąt pochylenia czcionki, możesz użyć czcionki, naśladującej ręczne pismo.

Generator pozwala również na wstawienie linku, przy czym treścią odnośnika może być i tekst, i cały obrazek.

Koszt dostępu do generatora popupów – 7,97 zł na dobę.

I dobra rada na koniec.

Karteczka to świetny sposób by przyciągnąć uwagę, ale nie wolno z tym przesadzić.

Popup zasłania sporą część strony internetowej, narzucając się niejako odwiedzającemu. Zostaw mu prawo wyboru, pozwól łatwo go wyłączyć. Inaczej się zdenerwuje i nigdy już na Twoją stronę nie wróci.

Umieść czytelny znak “X” w widocznym miejscu i zaznacz opcję “wyłącz”.

Ustaw opcję samoistnego wyłączenia się popupa po kilkunastu sekundach.